از سخن شارحان به خوبى بر مىآيد كه اين سخن مدركى قابل ملاحظه داشته است . ( 808 . ) اين سخن را « عامر طائى عامر طائى معروف به « ابو الجعد » - كتاب ابو الجعد - ص 22 » معروف به « ابو الجعد » در كتابش ص 22 و كلينى در « كافى كلينى - كافى - ج 5 ص 310 » ج 5 ص 310 و « صدوق » در « عيون اخبار الرضا صدوق - عيون اخبار الرضا - جلد 2 صفحه 45 » جلد 2 صفحه 45 آورده‌اند . ( 809 . ) مدرك اين سخن در ذيل سخن 117 گذشت . ( 810 . ) اين سخن ، در عين كوتاهى به اندازه‌اى پر محتوا است كه تمام آنچه تا به حال مسلمانان در بارهء توحيد و عدل و نوشته‌اند در بردارد . صاحب كتاب « الطراز » مىگويد : « اين دو كلمه تمام علوم توحيد را با آن كثرتش در بردارد . . . اگر در باره توحيد جز همين دو كلمه نبود در فضل و بزرگى امام ( ع ) كافى بود . . . » ( 811 . ) مدرك اين سخن در ذيل سخن 182 گذشت . ( 812 . ) « ابن اثير » در « النهاية ابن اثير - النهاية - ج 2 صفحه 166 » ج 2 صفحه 166 اين سخن را آورده و معنى كرده است .